Σε δείχνω με το δάχτυλο,
είσαι το πιο όμορφο κουμάσι μωρό μου
είσαι το ξέρω κουφάλα,
μα έχεις τόση ομορφιά.
Απάνω στα τριάντα δύο συνάντησα και ‘γω τον θάνατο
μα το κρατάω μυστικό πως μ’ έδιωξε κι αυτός γι’ αδιάβαστο
μια απόφαση χρειάζεσαι και μην πολύ παραμυθιάζεσαι
όλα στον κόσμο ψεύτικα, ακόμη και που σ’ ερωτεύτηκα.
Δεν θέλω άνθρωπο να δω, αλλέ ρετούρ ζωής ταξίδια θανάτου
άγγελος είμαι του κόσμου, την έχω κάνει τη ζημιά.
Ο σάλιαγγας κι ο μάλιαγκας για ένα χαζό καβούκι μάλωσαν.
Να βγει το μέσα έξω σας και άσε εμένα με ξαναμπαγλάρωσαν.
Λαμπόγυαλο τα κάνατε, τη δόλια τη ζωή ξεκάνατε,
γκρεμίστε τα τρελάδικα και κάντε τα χοροπηδάδικα.
Το καλοκαίρι με παλτό και το χειμώνα μου γυρίζεις τσιτσίδι
και όλο να φύγεις σε σπρώχνω, μα μ’ έχεις πάρει από κοντά.
Αρρώστια μου σε αγαπώ και ας με βρίσκεις παρακατιανό,
μπορεί και να την ψώνισα, τι φταίω που δεν αυτοκτόνησα.
Αντίστροφα κι ανάλογα τα λογικά και τα παράλογα
ας μου ΄λεγες ν’ αραίωνα, δεν ζούμε πλέον στο μεσαίωνα.
ΘΑ ‘ΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΣΤΙΧΟΙ : ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ
ΕΡΜΗΝΙΑ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΔΙΣΚΟΣ : ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ (ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1987)
Όπου να ‘ναι θα ‘ρθω να σε βρω
και το μυστικό μου να σου πω.
Το ‘ψαξα πολύ για να το πω σε ‘σένα
κι έχανα πολύτιμο καιρό.
Μέσα απ’ τα σκοτάδια κι απ’ το φως
ξεπηδώ σαν γελωτοποιός.
Με τον εαυτό μου έχω γίνει ένα
και δεν είμαι πιόνι κανενός.
Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
για κανένα πούστη δεν θυσιάζομαι.
Πως να ξεγελάσετε μια χαμένη φάτσα
τρέξτε και προφτάστε δεν πλησιάζομαι.
Ότι κι αν λέτε, δεν μ’ ακουμπάτε,
αναμασάτε λόγια θολά και ψεύτικα.
Σπίτι δεν έχω, μήτε πατρίδα με διώξατε όλοι,
μα εσένα σε θέλω πιο πολύ.
Έλα στον δικό μου τον παλμό
ζήταγα πολύ ν’ αγαπηθώ.
Έδωσα τα πάντα και τα ξαναδίνω
και γι’ αυτό μπορώ να σ’ αγαπώ.
Δεν θα με γνωρίσεις αν με δεις
είμαι κυνηγός κι ονειρευτής.
Μη σε παγιδέψουν σε καμιά βιτρίνα
και σε παραδείσους μου χαθείς.
Στα παιχνίδια όλων σας έκανα χαλάστρα
μα στην αγκαλιά σου εκστασιάζομαι.
Όσα σου φανέρωσαν στα χαρτιά και τα’ άστρα
όλα παραμύθια και σε χρειάζομαι.
Παλιέ μου πόθε στο πέρα δώθε μη σε χαλάσουν.
Φοβάμαι για ‘σένα πιο πολύ.
Όλα τα φτύνω, τα καίω όλα, μπαίνω και βγαίνω
και δένω με ‘σένα απ’ την αρχή.
ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ (VENCEREMOS)
ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ : ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ : ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥ
ΔΙΣΚΟΣ : ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ (ΑΠΡΙΛΗΣ 1987)
Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα σε μαγεμένη τροχιά.
Πήρα το δρόμο να φύγω μα ήρθα τίποτα δεν με ακουμπά.
Στον παράξενό μου χρόνο.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυό μας ένα
να σ’ αγκαλιάσω να μ’ αγκαλιάσεις, να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι
να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τόσο δούλι
σαν ζευγαρώνουν δυό βεγγαλικά, μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά,
στων προσώπων μας τις ζάρες.
Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες, δίχως καβάντζα καμιά.
Ντύθηκε η μέρα τα ρούχα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά, στου απέραντου την ψύχα.
θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια, για βγες απ’ έξω, απ’ τη συνήθεια.
Σύρε κι έλα να με λούσεις κι ας είμαι της καθαρευούσης.
Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τόσο δούλι.
Δρεπανοφόρα άρματα περνάν, στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν,
ασυγκίνητο σ’ αφήνει.
Σου ξαναδίνω το ίνε μου τώρα, θωρακισμένε καιρέ.
Με μια πικρή, παγερή τρυφεράδα σε θυσιάζουν μωρέ
μα αυταπάτες πια δεν έχω.
Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυό μας ένα.
Δες θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια.
Πλάγια και ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες τα σκοτάδια.
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ, στο μαγγανοπήγαδο της ήττας μου περνώ.
Venceremos, Venceremos
ΑΓΑΠΑΩ ΚΙ ΑΔΙΑΦΟΡΩ
ΣΤΙΧΟΙ- ΜΟΥΣΙΚΗ: ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΔΙΣΚΟΣ: ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ (ΑΠΡΙΛΗΣ 1987)
Αγαπάω κι αδιαφορώ
και κρατάω τον κατάλληλο χορό
το λοιπόν θα αγαπάω κι εμένα
όπως εσένα
Μην παρανοείς τα λόγια πού ‘χω πει
είν’ η πιο απλή του κόσμου συνταγή
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν' πανάκριβο στο λέω ν’ αγαπάς
Κοίτα με στα μάτια με υπομονή
διώξε του άλλου κόσμου την επιρροή
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν' πανάκριβο στο λέω ν’ αγαπάς
Αγαπάω κι αδιαφορώ
και μαζί σου τό ‘χω μάθει και αυτό
παραδόξως ν’ αγαπάω κι εμένα
όπως εσένα
Την εικόνα αυτού του κόσμου δεν μπορώ
ούτε μέσα στην σκιά του θα χαθώ
μάγεψαν κι εσένανε τα ξωτικά
κάνεις πάλι κύκλους σ’ άλλη αγκαλιά
Και μη μας τρομάζουν φως μου οι πληγές
στις χρυσές στιγμές μας πλάι και αυτές
νιώσε με για να σε νιώσω κι ας πονάς
είν' πανάκριβό στο λέω ν’ αγαπάς
Αγαπάω κι αδιαφορώ
κι έχω φτιάξει ένα καινούριο εαυτό
τώρα πια με αγαπάω κι εμένα
όπως εσένα
ΕΙΣΑΙ ΠΑΙΔΙ ΩΡΑΙΟ
Είσαι παιδί ωραίο
κι υπηρετείς στα Ρέο
για γαλονάκια και βαθμούς σε είχανε
Σου φτιάχνουν το μεράκι
με το κομπιουτεράκι
μα να χαζεύεις το κενό
σε βρήκανε
κι όλοι αποφανθήκανε πως ετρελάθης
αφού δεν προσαρμόστηκες καλά να πάθεις
Ω εποχή ραγδαία
απέβηκες μοιραία
και χάλασες τόσα παιδιά ευαίσθητα
αναρωτιέμαι ως πότε
θε να με τρώνε αι κόται
γιατί στα πίτουρα βαθειά
μπερδεύτηκα
Μες στον πυρήνα σου θαρρώ πως θα μπουκάρω
τον ζωικό μου τον παλμό να ξαναπάρω
Οι μέρες αποφράδες
με ξόρκισαν παπάδες
κι αμαρτωλό με βγάλανε και βλάσφημο
Κι εγώ να καταπίνω Τιτανικός θα γίνω
να σας βυθίσω στο στερνό μου χάσιμο
Οτι ενθάδε κείμεθα
Ω ξείν' αγγέλειν
κι απολωλότες είμεθα απ΄την αγέλην
ΚΑΥΣΑΕΡΙΩΔΕΙΣ ΘΥΜΙΑΣΕΙΣ
Καυσαεριώδεις θυμιάσεις
νες καφές καλσόν και προσπεράσεις
βάλανε και φίλτρο στα τσιγάρα
τρομάρα σε φιλτράρουν
Σύγχρονοι οι σταύλοι του Αυγία
και γω καθαρή ακαθαρσία
μεταμφιεσμένος σε αρκούδα
φαγούρα θα σας πιάσει
Κι όμως δε ξέρω
αν με φοβάσαι ή τρέμεις
γι' αυτό το ύφος σου είναι πάντα το ίδιο
όπως προβάτου και χοίρου και βοιδού
Κουβαλώ τον κόσμο σαν μουλάρι
πα να μου φορέσουν και σαμάρι
μεταμφιεσμένος σε φαγούρα
αρκούδα θα σε πιάσω