ΜΠΑΓΑΣΑΣ
Αφήνω πίσω
τις αγορές και τα παζάρια
θέλω να τρέξω
στις καλαμιές και τα λειβάδια
να ξαναγίνω καβαλάρης και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ
για δεν υπήρξα κατεργάρης και την χρειάζομαι την χάρη σου μωρέ
Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω
μιαν ανάσα, γυρεύω για να γιάνω.
Δεν το πιστεύω να με χλευάζεις
σαν σε χαζεύω, δε χαμπαριάζεις
Πρότινέ μου κάποια λύση
δε θα σου παρακοστίσει
Και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφραίν
για το χαμένο μου αγώνα,
που τα αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαιν
Αφήνω πίσω
τον σαματά και τους ανθρώπους
έχω χορτάσει
κατραπακιές και ψάχνω τρόπους
Πως να ξεφύγω από την μοίρα και εχω μέσα μου πλημμύρα ουρανέ
κι αν δεν υπήρξα κατεργάρης και θα το θες να με φλερτάρεις γαλανέ
Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω
κάνε πάσα καμμιά ματιά και χάμω
ενω κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξαφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
κι ότι σου ‘ρθει κατεβάζεις
μη θαρρείς πως με ταράζεις
Γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφραίν
για το χαμένο μου αγώνα,
που τα αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαιν
για το χαμένο μου αγώνα,
που τα αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαιν
Λίνα Λίνα μη λυπάσαι
Λίνα Λίνα μη φοβάσαι
Λίνα Λίνα πως κοιμάσαι
μόνη σου πανάθεμά σε
Φεύγει κι έρχεται ο καλός σου
πως να βρεις τον εαυτό σου
δεν αξίζει τόσο όσο
η ζωή κι ο θάνατός σου
Πες μου ένα ψέμα
ν' αποκοιμηθώ
μονάχα για σένα
κάνω τον χαζό
Λίνα Λίνα καρδερίνα
θα σε δω τον άλλο μήνα
μ' έχεις κλείσει στην κουζίνα
έγινες και μπαλαρίνα
Λίνα Λίναζούμε χώρια
δούλεψα και στα βαπόρια
Λίνα Λίνα τέτοια ζόρια
νάχαν τ' άλλα σου τ' αγόρια
Πια δεν έχω χρόνο
να σου εξηγώ
δύσκολα τελειώνω
μ' ό,τι αγαπώ
Λίνα Λίνα σαν σε είδα
ένιωσα σαν ναυαρχίδα
κι έσκασε σαν καταιγίδα
σε χλωρίδα και πανίδα
Τώρα λες πως σου ανήκα
μα δεν πλήρωσα το ΙΚΑ
θάταν μεγαλομανία
αν με γράφαν στα ταμεία
Πες μου ένα ψέμα
ν' αποκοιμηθώ
μονάχα για σένα
κάνω τον χαζό
Λίνα Λίνα κι αν σε χάνω
δεν θα σε ξαναπικράνω
σαν το σκύλο με τη γάτα
η αγάπη μας στη στράτα
Λίνα Λίνα παίρνω φόρα
κι όλα τα άπλυτα στη φόρα
έχεις ομορφιά φιδίσια
τι γυρεύεις στα Πατήσια
Εγώ με τις ιδέες μου κι εσείς με τα λεφτά σας
νομίζω πως τα θέλετε μονά ζυγά δικά σας
δε θέλω την κουβέντα σας, ούτε τη γνωριμιά σας
Θα κτυπήσω εκεί που σας πονάει
κανένα δε θ' αφήσω εμένα να κερνάει
Θα με χρήσω ιππότη και τζεντάι
και άμα ξεμεθύσω σας λέω και γκουντ-μπάι
Και οι Θεοί σαν πείθονται
εάν υπάρχει ανάγκα
για πόλεμο δεν έκανα ποτέ εγώ τον μάγκα
και ούτε νεροπίστολο δεν έχω στην παράγκα
Θα τραβήξω τον δρόμο μου όπου πάει
κανένα δε θ' αφήσω εμένα να κερνάει
Θα κολλήσω κι όποιον με περιγελάει
χιλιάδες δυο αλήθειες ο πόνος μου γεννάει
Εγώ στα δίνω έτοιμα κι εσύ τα θες δικά σου
πληγούρα που σε έδερνε παρόλα τα λεφτά σου
και ούτε στο νυχάκι μου δεν φτάνει η αφεντιά σου
Δε σε παίρνει εμένα να κοιτάξεις
χωρίς καμμιά ουσία εσύ θα τα τινάξεις
Είσαι θύμα του νόμου και της τάξης
δεν ξέρεις καν το λόγο για να με υποτάξεις(δις)
Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες
και μεντεσέδες κρατάνε τη γη
γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες
και στον κουβά τους αράζεις εσύ
αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή
αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί
και η ελπίδα μας έχει θαφτεί
σαν τον Ντορή μέσ' στο παχνί.
Πάγωσε η ψείρα μου και παραπαίουσα
μ' ένα τικ τακ μου ματώνει τ' αυτιά
όλα με πρόγραμμα όλα με σχέδιο
πρωτοκολλήσανε τον έρωτα
και θες να πετύχω με μια μπαταριά
χίλια φλουριά, χίλια φλουριά
για να σου χαρίσω μαντάτα καλά
να 'χεις αγάπη μου λεφτά.
Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους
και μουρουνόλαδο για τα παιδιά
κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους
και θυσιάστηκες πατριωτικά
σου στέλνω μύνημα μ' ένα ταμ ταμ
να μαγειρεύεις με βιτάμ
κι ήσουνα γόησα κι έκανες μπαμ
κι εγώ σε ψάχνω στο χαμάμ.
Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας
στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.
Μία διαδήλωση δέκα μικρόφωνα
και τα μεγάφωνα στη διαπασών
χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα
κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν
ξεπουληθήκαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
κι ο εαυτούλης σας πέταξε βζούμ
ταρατατατζούμ, ταρατατατζούμ.
Ω εποχή μού θυμίζεις τον Καίσαρα
κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
κι όσο γερνώ μπουσουλώ με τα τέσσερα
τα τροχοφόρα με προσπερνούν
φεύγω να πάω να βρω στο Μπανκόγκ
τον σύντροφό μου τον Κινκ-Κονκ
μές στο μυαλό μου βαράνε τα γκόγκ
μοιάζω με μπάλα του πινκ-πογκ
Μας εκτελούνε με σφαίρες ντούμ-ντούμ
σφαίρες ντούμ-ντούμ, σφαίρες ντούμ-ντούμ
κι εμείς ξεπουλιώμαστε στο γιουσουρούμ
ταρατατατζούμ για ένα κουστούμ.
Για πο πο ρι , γιά πο πο ρι , για ποππορι ρα *2
Δέ θέλω καρδιά μου να κλαίς ,γιά όσα περάσανε χτες
χαλάσαμε τόσα πολλά μα βρές μονοπάτι ξανά
δεν ξέρει ο κόσμος να ζεί κατέβα να πάμε πεζοί
εκεί που καθένας ζητά να βρεί τη μιλιά του ξανά
Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μιά φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά
Για πο πο ρι , γιά πο πο ρι , για ποππορι ρα *2
Δέ θέλω καρδιά μου να κλαίς ,γιά όσα περάσανε χτες
δανείσου κι εσύ μια φορά , και βρες μονοπατι ξανά
κι άν χάνεις αυτό που σε ζεί δεν έφταιξες μόνο εσύ
αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά
Τόν πόλεμο ζητώ για μιά ζωή που δεν τη ζώ
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μιά φορά να δείς μικρέ μου φουκαρά
πως μαραζώνω οταν μου μιλας σκληρά
Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μιά φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά
Είπα κι εγώ ν' αλλάξω ζωή, ν' αρχίσω καινούριο παιχνίδι
Τό ξερα πριν κρατούσα γυμνή κι αγνή την καρδιά στο λεπίδι
Και δεν την είδα την πρώτη ελπίδα
Να γίνει σπέρμα να σαρκωθεί.
Στο φανάρι του Διογένη κάθεται ένας νιός και περιμένει
Μην το γκρεμίσουν, κι ας τον νομίσουν φονιά
Πού 'χει τόσο ευαίσθητη καρδιά.
Πια δε γυρνάνε τα χρόνια πίσω βοριά
Νιέ μου το φανάρι δε φελά
Έτσι κι εγώ θα ψάξω να βρω βουνίν φορεσιάν και ντουφέτσι
Με δίχως θυμόν και δίχως μιλιάν ταφήν να πληρώσω του κλέφτη
Των δεσποτάδων, κυβερνητάδων
Χοντροτζεπάδων και δικαστών.
Άλλος μασάει κι άλλος σωπαίνει κι ο σκυφτός λαός να περιμένει
Για τα δεσμά μας δε φταίει πάντα η σκλαβιά
Να η υποταγμένη μας καρδιά
Μ' ένα φανάρι ξαναγυρνάς τις νυχτιές
Ψάχνεις γι ανυπόταχτες ματιές.
Πας φιρί φιρί γυρεύωντας
με τα μαύρα σου τα μάτια
δέκα πιάτα στο κεφάλι μου
κι άλλα τέσσερα κανάτια
Πας φιρί φιρί γυρεύωντας
να με κάνεις ν' αγριέψω
έχω και τις πεποιθήσεις μου
μα στο τέλος θα στις βρέξω
Αλλά σώπα και μη
μου τη βγαίνεις στην κόντρα
αν βαρούσα κι εγώ
δεν θα ήσουνα εδώ
Έχεις γλώσσα σκληρή
που σκοτώνει σαν κόμπρα
κι όσο πείσμα εσύ
άλλο τόσο κι εγώ
Τέτοιος χαλασμός που έγινε
κι ήρθαμε ισοπαλία
κι απ' τη ταραχή κουνήθηκε
όλη η πολυκατοικία
Σχολιάζουνε οι γείτονες
κι απορούν κι οι αστυνόμοι
πως οι δυο μας δεν χωρίζουμε
κι αγαπιόμαστε ακόμη
Μια τέτοια σκηνή
να τη δεις στην οθόνη
μα σαν παίξεις κι εσύ
θα σκιστεί το πανί
Έχε χάρη που δεν
αγαπώ καμμιά άλλη
κι από τώρα μας κλαιν
και τα ψώνια του Ζεν.
Στα δελτία των ειδήσεων
θα μας γράψουν σαν σε σφάξω
πας φιρί φιρί μου φαίνεται
τη ψυχή σου ν' αναπαύσω
μού 'ρθε κρίση και παλάβωσα
μη με κάνεις να αμαρτήσω
πας φιρί φιρί γυρεύωντας
στα μπουντρούμια να σαπίσω
Αλλά σώπα και μη
μου τη βγαίνεις στην κόντρα
θα βαρέσω κι εγώ
κι απαιτώ σεβασμό
Είναι κάτι φορές
που φτηνά τη γλυτώνεις
με πέντε-έξι μπουνιές
και δυο τρεις μελανιές
Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα
κι έλεγα θά 'ρθει απόψε απ' τα νερά
κι από τα δάσα
Θά 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιό φεγγάρι
Και να το κάθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα
και να μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα
Πως να θα μείνει ο κόσμος με το μπά
που μ΄ έλεγε τρελόν πως είχες γίνει
καπνός και τάχας σύγνεφα θαμπά
προς τη σελήνη
Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα
μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή
κι εσύ με μένα
Τόσο πολύ μ΄αγάπησες κυρά
που άκουα διπλά τα βήματα μου
Πάταγα 'γω στραβός μες στα νερά
κι εσύ κοντά μου