Άμα σε λέγαν Βάσω, θα ήταν μια χαρά
κι αν ήμουν ο Πικάσσο, θα σε ζωγράφιζα
Αν ήμουνα η Τζέην και ήσουν ο Ταρζάν
απ' το (Ελαλαμέην?) θα 'ρχόσουν στο Σουδάν
Άμα σε λέγαν κι αν ήσουν κι αν ήμουν
και σίτζι μίτζι χο τζί ριά (?)
Αν ήσουν Μαγγελάνος και ήμουνα νησί
αν ήμουν Ινδιάνος και ήσουνα στενή
Αν ήμουν ο Γαλάκος και ήσουν ο Μπουπλής
θα σού 'κανα μια τρίπλα και άιντε να με βρεις
Πάρε παρέα και κούνια ωραία
να είχες και κεραία
Εάν ο κόσμος είναι εύγευστη σούπα
το μεζεδάκι είμαι εγώ
μέσα, το μυστικό μου θα το μάθω ίσως
εάν και όταν φαγωθώ
Αν ήμουνα αρλούμπα κι εσύ παραμυθάς
να σού 'κανα μια τούμπα κι εσύ να μου γελάς
Αν ήμουνα θεούλης και ήσουν ο Χριστός
θα ήμουνα πατέρας κι εσύ θα ήσουν γιος
Άμα και άμα και θα και άμα
και να το θάμα (?)
Σαν περπατάς σ' αυτούς τους δρόμους να προσέχεις
να μην πατήσεις την σκιά σου
εκτός εάν και τούτη δεν την βλέπεις
οπότε πας και στην δουλειά σου
Αν ήμουνα τραγούδι κι εσύ ο στιχουργός
θα χόρευε τ' αρκούδι και ο δημιουργός
Αν ήσουνα ο Βούδδας κι εγώ οροσειρά
θα είχα την Νιρβάνα πιασμένη απ' την ουρά!
Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δεν λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δεν λέει να ξεκουνήσει,
αναμφιβόλως, δεν με χωράει ο τόπος ρε παιδιά
Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια
τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια
τα λόγια μοναχά μας απομείναν κι οι θεωρίες
στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί
Βαρέθηκα να λέω πως θ' αλλάξει
το σύστημα μας έχει επιτάξει
απόκληρα απομείναμε πουλάκια κυνηγημένα
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά
Απόκληρα απομείναμε πουλάκια
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά
Βαρέθηκα κι αυτό το μονοπάτι
ακόμα και σαν βρω κάνα κομμάτι
πως είναι δυνατό να μαστουριάζεις, εξήγησέ μου
άμα σου περιφράξαν την καρδιά
λαρα λαλα λαα λα
λαλα λα........
Για πες μου πως μπορείς και μαστουριάζεις
άμα σου περιφράξαν την καρδιά
Συνέχεια μου έρχεσαι από πίσω
δεν έχω πια το σάλιο να σε φτύσω
πως γίνεται στον ένα παλαβιάρη, εξήγησέ μου
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν
Πώς γίνεται στον κάθε παλαβιάρη
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν
λαρα λαλα λαα λα
λαλα λα......
Έχω ένα παπάκι, να μου κάνει πα, να μου κάνει πάπαπα
κι ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει που όλο μου κουνάει
τα αυτιά
και δεν μου καίγεται καρφί, αν εσύ περνάς και δεν μου
ξαναμιλάς (δις)
Ίσως να ξανάρθεις όταν θα ‘χω πια, όταν θα ‘χω πια χαθεί
Κι ή θα με ‘χουν θάψει, ή θα έχω μα ή θα έχω μαραθεί.
Κι ας μη σου καίγεται καρφί κι ας συνήθισες κι ας συνήθισες
κι εσύ [δις]